a ô b
,,Najgłębszym
rysem jej krótkiego
życia,
a zarazem miarą wielkości jest duch służby.
Swoją pozycję społeczną, swoje talenty,
całe życie prywatne
całkowicie oddała na służbę Chrystusa,
a gdy przypadło jej w udziale zadanie królowania,
również swe życie oddała na służbę
powierzonego jej ludu. [...]
Dobrze też wiedziała Jadwiga,
iż wiara poszukuje zrozumienia,
potrzebuje kultury i kulturę tworzy,
żyje w przestrzeni kultury.’’
/Fragment homilii papieża Jana Pawła II podczas kanonizacji bł. Jadwigi Królowej,
Kraków, 8 czerwca 1997r./
a ô b
Każdy naród, by istnieć i nie zatracić swej tożsamości narodowej musi pielęgnować tradycje, zachowywać kulturę, nie może zapominać o historii, o swoich korzeniach. To przesłanie rozumiał bardzo dobrze nasz wielki rodak papież Jan Paweł II kierując do nas następujące słowa:
(…),,Wierność korzeniom
nie oznacza
Mechanicznego kopiowania wzorów z przeszłości.
Wierność korzeniom jest zawsze twórcza,
Gotowa do pójścia w głąb,
Otwarta na nowe wyznania, wrażliwa na <<znaki czasu>>.
Wyraża się ona także w trosce o rozwój rodzinnej kultury,
W której wątek chrześcijański obecny był od samego początku.
Wierność korzeniom oznacza nade wszystko umiejętność
Budowania organicznej więzi miedzy odwiecznymi wartościami, 600lecie Uniwersytetu Jagiellońskiego
Które tylekroć sprawdziły się w historii, a wyzwaniami
Współczesnego świata, między wiarą a kulturą,
Między Ewangelią a życiem.
Życzę moim rodakom i życzę Polsce, aby właśnie w ten sposób
Umiała być wierna sobie i korzeniom, z których wyrosła(…)
[J.P.II. Kraków, 10 czerwca 1997r.]
bõa
Nasze korzenie to dzieje i ludzie, którzy żyjąc na przestrzeni wieków tworzyli historię Polski. Kolebką był ród Piastów. Z nich wywodził się Lech, jego wnuk Mieszko I i prawnuk Bolesław Chrobry – budowniczy narodu Polskiego. Ostatnią gałązką z tego drzewa była Królowa Jadwiga Andegaweńska.
Z
pośród panujących monarchów była jedyną w
historii Polski kobietą koronowaną na króla. Żadna kobieta przed nią nie
zasiadała na tronie polskim jako monarcha, ani żadna po niej. Królowa Jadwiga,
zwana Perłą Korony Polskiej oddała wielkie
zasługi dla naszego narodu.
Dzięki niej doszło zawarcia unii polsko-litewskiej podpisanej w Krewie w 1385 r.
Obok Jagiełły, to ona była sprawczynią niezwykłego, epokowego wydarzenia –
chrystianizacji Litwy. Była również krzewicielką pokoju w swym otoczeniu i na scenie
politycznej, m.in. prowadziła pertraktacje z wielkim mistrzem zakonu
krzyżackiego. Przez 15 lat swego krótkiego panowania dokonała wielkich dzieł.
Przyczyniła się do pokojowego zjednoczenia narodów, zwłaszcza Polski, Litwy i
Rusi. Dała też podstawy
intelektualne Kościołowi w Rzeczypospolitej. Jej życie mistyczne i apostolskie,
małżeńskie tworzyło harmonijną jedność. Sprawowanie władzy pojmowała jako służbę. Prowadziła wieloraką działalność
dobroczynną. Wielką troską obejmowała ubogich, chorych i pokrzywdzonych.
Monarchini doskonale rozumiejąc znaczenie nauki dbała o jej rozwój. Przyczyniła się do powstania wielu szkół. Dzięki jej hojnemu wsparciu finansowemu młodzież polska, a także litewska mogła się kształcić. Pod koniec życia zaczęła usilne starania o odnowienie wszechnicy krakowskiej. Zmarła młodo przy porodzie dziecka. Córka zaraz krótko po urodzeniu zmarła. Królowa nie zostawiając dziedzica na tronie, dała inne dziedzictwo Polsce. Z troski o naród polski wywodzi się najwspanialszy jej akt , zapis na rzecz Akademii. Odnowiony uniwersytet na jej cześć został nazwany Jagielloński.